Cevabınız
Cevabınız
Test hakkında
Bu test, duygusal yeme ve tıkınırcasına yeme eğiliminizi ölçer. Açlığın fiziksel mi yoksa duygusal mı olduğunu ayırt edebilme, yeme dürtüsünü kontrol edebilme, beden algınız, yedikten sonra yaşanan suçluluk döngüsü ve stres anında yemeğe yönelme sorulur. Sonuç, yeme davranışınızın arkasındaki duygusal tetikleyicileri görmenizi sağlar.
Canınız sıkıldığında, üzüldüğünüzde ya da stres altındayken kendinizi buzdolabının önünde buluyorsanız, kısa sürede çok miktarda yemek yiyip kontrolü kaybettiğinizi hissediyorsanız veya yedikten sonra yoğun pişmanlık yaşıyorsanız bu test size göre.
Test 16 sorudan oluşur ve yaklaşık 6 dakika sürer. Sorular şu alanlara odaklanır:
Örnek sorular
Cevaplarınız puanlanır ve sonucunuz aşağıdaki 3 düzeyden birinde yer alır. Testi bitirdiğinizde bulunduğunuz düzeye göre kişisel bir değerlendirme ve öneriler görürsünüz.
Yemekle ilişkiniz oldukça sağlıklı ve dengeli görünüyor. Duygusal dalgalanmalarınızı yemekten bağımsız yönetebiliyorsunuz.
Yemekle ilişkinizde zaman zaman duygusal faktörler devreye giriyor. Stres veya zorlayıcı duygular, yeme alışkanlıklarınızı etkileyebiliyor.
Duygusal açlık ve tıkınırcasına yeme davranışları hayatınızı belirgin şekilde etkiliyor olabilir. Yemek, ana baş etme mekanizmanız haline gelmiş görünüyor.
Hayır. Bu test kendinizi daha iyi tanımanıza yardımcı olan bir ön değerlendirmedir; tanı yalnızca bir ruh sağlığı uzmanının yapacağı görüşmeyle konur. Sonucunuz sizi düşündürüyorsa bir uzmana danışmanız en doğru adımdır.
Fiziksel açlık yavaş gelir, her türlü yiyecekle giderilebilir ve doyunca durur. Duygusal açlık ise aniden bastırır, genellikle tatlı ya da tuzlu belirli yiyecekleri ister ve doymuş olsanız bile devam eder; ardından çoğu zaman suçluluk gelir. Yemekten önce 'aç mıyım, yoksa bir şey mi hissediyorum' diye sormak iyi bir başlangıçtır.
Kısa sürede çoğu insanın yiyebileceğinden fazla yemek yenen ve bu sırada kontrolün kaybedildiği hissedilen atakların en az üç ay boyunca haftada bir ya da daha sık tekrarlamasıdır. Kusma ya da aşırı spor gibi telafi davranışlarının olmaması onu bulimiyadan ayırır. Terapi ve gerektiğinde ilaç tedavisiyle düzelir.