Otizmli 17 yaşındaki oğlum için psikolog mu, psikiyatrist mi?

Ergenlik dönemi, otizm spektrumundaki gençler için özellikle zorlayıcı olabilir. Sosyal ilişkilerin karmaşıklaşması, okul baskısı ve geleceğe dair belirsizlikler kaygı ve öfkeyi artırabilir. Oğlunuzun yalnızlığını dile getirebilmesi ise çok değerli; bu, destek almaya açık olduğunu gösteriyor. Psikolog mu, psikiyatrist mi? Oğlunuzun durumunda her iki uzmanın da önemli rolleri vardır ve çoğu zaman birlikte çalışmaları en iyi sonucu verir. Çocuk ve ergen psikiyatristi: - Kaygı, depresyon ya da öfke kontrolü gibi eşlik eden durumları değerlendirir. - Gerekirse ilaç tedavisi planlar. Kaygı ya da öfke çok yoğunsa ve günlük hayatı ciddi şekilde etkiliyorsa ilaç tedavisi faydalı olabilir. - Tedavi sürecini koordine eder ve gerektiğinde diğer uzmanlara yönlendirir. Klinik psikolog: - Otizmli gençlere uyarlanmış bilişsel davranışçı terapi ile kaygı ve öfkeyle baş etme becerileri kazandırabilir. - Sosyal beceri eğitimleri ile arkadaşlık kurma ve sürdürme becerilerini destekleyebilir. - Duyguları tanıma ve ifade etme konusunda çalışabilir. Bu nedenle önce bir çocuk ve ergen psikiyatristinden değerlendirme almanızı, ardından otizm konusunda deneyimli bir psikologla terapi sürecine başlamanızı öneririz. Uzman seçerken otizm spektrumundaki ergenlerle çalışma deneyimine mutlaka bakın; bu gençlerle çalışmak özel bir uzmanlık gerektirir. 18 yaşından sonra ne olur? 18 yaşını doldurduğunda oğlunuzun tedavisi yetişkin psikiyatrisi tarafından sürdürülür. Bu geçiş sürecini önceden planlamanız önemlidir: - Mevcut çocuk psikiyatristinizden, yetişkin otizmi konusunda deneyimli bir psikiyatriste yönlendirme isteyin. - Önceki raporları, tedavi bilgilerini ve değerlendirme sonuçlarını bir dosyada toplayın. - Geçiş sürecinde oğlunuzun da kararlara aktif olarak katılmasını sağlayın. 18 yaşından sonra sağlık bilgileri ve tedavi kararları büyük ölçüde onun onayına bağlı olacaktır. Evde yapabilecekleriniz: - Öfke anlarında sakin kalmaya çalışın ve onun sakinleşebileceği bir alan sağlayın. - Kaygısını artıran durumları birlikte belirleyin ve öngörülebilir bir düzen oluşturun. - İlgi alanlarını destekleyin; ortak ilgilere sahip gençlerle tanışabileceği kulüpler ve etkinlikler sosyal bağ kurmasına yardımcı olabilir. Oğlunuz yalnızlık ve kaygıyla birlikte umutsuzluk ya da kendine zarar verme düşüncelerinden bahsederse beklemeden bir psikiyatriste başvurun; acil bir durumda 112'yi arayın.