Kendimi sürekli başkalarıyla kıyaslıyorum, nasıl bırakırım?

Kıyaslama insan zihninin doğal bir işleyişi; kendimizi bir yere konumlandırmak için başkalarına bakarız. Sorun, kıyaslamanın tek yönlü ve sürekli hâle gelmesidir.

İki tuzak var. Birincisi yukarı kıyaslama: hep sizden ileride görünenlere bakmak. İkincisi eksik veri: karşınızdakinin yalnızca gösterdiği kısmını, kendi bildiğiniz her şeyle karşılaştırmak. Bu karşılaştırma baştan adaletsizdir.

Denemeye değer şeyler: kıyaslama isteği geldiğinde fark edip adlandırın, "şu an kıyaslıyorum" demek bile mesafe yaratır. Sizi en çok tetikleyen kaynakları azaltın; belirli hesapları sessize almak somut fark yaratır.

Ölçüyü değiştirin. Başkalarıyla değil, altı ay önceki kendinizle kıyaslayın. Bu tek değişiklik çoğu kişide belirgin rahatlama sağlar.

Kendi değerlerinizi yazın. Kıyaslama, neyin sizin için önemli olduğunu bilmediğinizde en çok zarar verir; çünkü başkalarının ölçütünü ödünç alırsınız.

Bu his öz değerinizi sürekli aşağı çekiyorsa bir uzmanla çalışmak yararlı olur; altında genellikle koşullu değer inancı bulunur.