16 yaşındaki çocuğumda sosyal kaygı var; nasıl yardımcı olabilirim?

Kızınızın yaşadığı zorluklar, sosyal kaygının sık görülen belirtileriyle örtüşüyor. Sosyal kaygı, utangaçlıktan farklıdır. Utangaçlık bir kişilik özelliğidir ve günlük hayatı ciddi şekilde kısıtlamaz. Sosyal kaygı ise kişinin başkaları tarafından olumsuz değerlendirilme korkusunun o kadar yoğun olduğu bir durumdur ki okul, arkadaşlıklar ve günlük işler belirgin şekilde etkilenir. Sosyal kaygının belirtileri şunlar olabilir: - Başkalarının önünde konuşmaktan, yemek yemekten ya da bir şey yapmaktan yoğun korku - "Rezil olacağım", "herkes bana bakıyor" gibi düşünceler - Sosyal durumlarda yüz kızarması, terleme, titreme, kalp çarpıntısı - Sosyal ortamlardan kaçınma - Sosyal bir etkinlikten önce günlerce endişelenme ve sonrasında yaşananları tekrar tekrar düşünme Utangaçlık geçer mi? Hafif utangaçlık zamanla azalabilir. Ancak sosyal kaygı, tedavi edilmediğinde genellikle kendiliğinden geçmez ve yetişkinliğe kadar sürebilir. İyi haber şu ki sosyal kaygı tedaviye çok iyi yanıt verir. Tedavi seçenekleri: - Bilişsel davranışçı terapi: Sosyal kaygıda en etkili yöntemdir. Olumsuz düşünceleri fark etmek, sorgulamak ve korkulan sosyal durumlarla kademeli olarak yüzleşmek üzerine çalışılır. - Grup terapileri: Bazı merkezlerde sosyal kaygı yaşayan gençler için grup terapileri yapılır. - İlaç tedavisi: Kaygı çok yoğunsa ve terapiyle yeterli düzelme olmuyorsa, çocuk ve ergen psikiyatristi ilaç tedavisini değerlendirebilir. Evde ona nasıl yardımcı olabilirsiniz? - Duygularını küçümsemeyin: "Bunda korkacak ne var?" yerine "Bunun senin için zor olduğunu anlıyorum" demek daha destekleyicidir. - Kaçınmayı teşvik etmeyin, ama zorlamayın da: Onun yerine konuşmak, örneğin markette siz ödeme yapmak kısa vadede rahatlatır ama kaygıyı besler. Bunun yerine küçük adımlarla cesaretlendirin. - Küçük hedefler belirleyin: Örneğin önce bir arkadaşına mesaj atmak, sonra kısa bir buluşma. - Başarılarını takdir edin: Küçük de olsa attığı her adımı fark edin. - Güçlü yönlerini ve ilgi alanlarını destekleyin: İlgi duyduğu bir kurs ya da etkinlik, benzer ilgilere sahip gençlerle tanışmasını kolaylaştırabilir. Uzun süre odada yalnız kalmak, sosyal kaygıya depresyonun eşlik ettiğini gösterebilir. Kızınızda mutsuzluk, umutsuzluk ya da kendine zarar verme düşünceleri olup olmadığına dikkat edin. Bu konuda endişeniz varsa beklemeden bir çocuk ve ergen psikiyatristine başvurun; acil bir durumda 112'yi arayın.