Çocuğumun kusma korkusu var, bu yüzden yemek yemiyor; ne yapmalıyım?

Kızınızın yaşadığı korku ve bunun yemek yemesini, okul hayatını etkilemesi sizi çok endişelendirmiş olmalı. Anlattığınız durum, emetofobi olarak bilinen kusma fobisiyle uyumlu görünüyor. Bu fobi çocuklarda sanıldığından daha yaygındır ve genellikle bir mide virüsü ya da kusma deneyiminden sonra başlayabilir. İyi haber şu ki doğru tedaviyle iyileşme mümkündür. Emetofobide çocuklarda şu belirtiler görülebilir: - Kusma korkusuyla yemek yemeyi kısıtlama ya da yalnızca "güvenli" bulduğu yiyecekleri yeme - Hasta insanlardan, okuldan ya da kalabalık yerlerden kaçınma - Mide bulantısı hissine karşı aşırı duyarlılık - Sürekli güvence isteme: "Kusacak mıyım?", "Bu yemek bozuk mu?" - Ellerini sık yıkama ya da hastalık bulaşmasından korkma Kilo kaybı önemli bir uyarı işaretidir. Kızınızın yemek yemeyi kısıtlaması ve kilo kaybetmesi, hem bedensel sağlığı hem de büyüme ve gelişimi açısından risk oluşturabilir. Bu yüzden şu adımları atmanızı öneririz: - Çocuk doktoruna başvurun: Kızınızın kilosunu, büyümesini ve genel sağlık durumunu değerlendirmek için bir çocuk doktoruna görünün. Bedensel bir neden olup olmadığı da kontrol edilmelidir. - Bir çocuk ve ergen psikiyatristinden değerlendirme alın: Hekim, kızınızın korkusunu ve yemek davranışını değerlendirerek uygun tedaviyi planlayacaktır. Kilo kaybı hızlıysa, kızınız sıvı almayı da reddediyorsa ya da halsizlik, baş dönmesi gibi belirtiler varsa beklemeden acil servise başvurun. Tedavi seçenekleri: - Bilişsel davranışçı terapi: Emetofobide en etkili yöntemdir. Çocuğun kusma ile ilgili korkutucu düşüncelerini fark etmesi ve korkulan durumlarla kademeli olarak yüzleşmesi üzerine çalışılır. - Beslenme desteği: Bazı durumlarda bir diyetisyenle birlikte çalışmak, beslenmenin güvenli bir şekilde düzenlenmesine yardımcı olur. - İlaç tedavisi: Kaygı çok yoğunsa ve terapiyle yeterli düzelme olmuyorsa çocuk psikiyatristi ilaç tedavisini değerlendirebilir. Evde yapabilecekleriniz: - Yemek konusunda baskı yapmayın, ama yemek saatlerini düzenli ve sakin tutun. - Kızınızın yiyebildiği yiyeceklerle başlayıp, küçük adımlarla yeni yiyecekler eklemeyi deneyin. - Sürekli güvence vermek yerine, onun kaygısını kabul edin: "Korktuğunu biliyorum. Bu korkuyla baş etmeyi birlikte öğreneceğiz." - Okulla iş birliği yaparak okula dönüşü kademeli olarak planlayın. Kızınızın bu korkuyu aşması zaman alabilir, ama sabırlı ve destekleyici bir yaklaşımla iyileşme mümkündür.